กรุณาใช้ตัวระบุนี้เพื่ออ้างอิงหรือเชื่อมต่อรายการนี้: https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17005
ระเบียนเมทาดาทาแบบเต็ม
ฟิลด์ DC ค่าภาษา
dc.contributor.advisorยุวดี รอดจากภัย
dc.contributor.advisorนิภา มหารัชพงศ์
dc.contributor.authorอดิษา บุตรแสนโคตร
dc.contributor.otherมหาวิทยาลัยบูรพา. คณะสาธารณสุขศาสตร์
dc.coverage.spatialไทย (ภาคตะวันออก)
dc.coverage.spatialชลบุรี
dc.date.accessioned2024-02-07T09:00:55Z
dc.date.available2024-02-07T09:00:55Z
dc.date.issued2557
dc.identifier.urihttps://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17005
dc.descriptionวิทยานิพนธ์ (วท.ม.) -- มหาวิทยาลัยบูรพา, 2557
dc.description.abstractการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรมแกรมการพัฒนาวัยรุ่นเชิงบวกต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยประยุกต์ใช้หลักสำคัญ 5 Cs ของแนวคิดการพัฒนาวัยรุ่นเชิงบวก (Positive Youth Development) ซึ่งประกอบด้วย ความเอาใจใส่ คุณลักษณะ การสร้างสัมพันธภาพความเชื่อมั่นในตนเอง และสมรรถนะ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จากโรงเรียนขยายโอกาส จำนวน 60 คน และกำหนดให้นักเรียนโรงเรียนกลุ่ม 1 เป็นกลุ่มทลอง และนักเรียน โรงเรียนกลุ่ม 2 เป็นกลุ่มเปรียบเทียบ ทำการศึกษาโดยวัดผลก่อนและหลังการทดลอง และทดสอบโปรมแกรมในกลุ่มทดลอง ซึ่งใช้ระยะแรกในการศึกษา 11 สัปดาห์ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล ทำการวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติ จำนวน ร้อยละ และวิเคราะห์ผลของโปรแกรม ด้วยสถิติ Paired Sample t-test และ Independent Sample t-test ผลการศึกษา พบว่า หลังการทดลอง 1 สัปดาห์ นักเรียนกลุ่มทดลองมีพฤติกรรมทางเพศเชิงบวกมากกว่าก่อนทดลอง และเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในด้านความเอาใจใส่ คุณลักษณะของเพศ สัมพันธภาพระหว่างเพศ การสร้างเป้าหมายชีวิตและพฤติกรรมโดยรวม หลังการทดลอง 4 สัปดาห์ นักรียนกลุ่มทดลองมีพฤติกรรมทางเพศเชิงบวก เพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในด้านความเอาใจใส่ สัมพันธภาพระหว่างเพศ การสร้างเป้าหมายชีวิต และพฤติกรรมโดยรวม ส่วนด้านคุณลักษณะของเพศด้านความเชื่อมั่นในตนเอง นักเรียนในกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบมีพฤติกรรมทางเพศเชิงบวกไม่แตกต่างกัน และเมื่อเปรียบเทียบกับหลังการทดลอง 1 สัปดาห์ นักเรียนกลุ่มทดลองมีพฤติกรรมทางเพศเชิงบวกลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จะเห็นได้ว่าโปรแกรมมีประสิทธิภาพในการสร้างเสริมพฤติกรรมทางเพศที่พึ่งประสงค์ในกลุ่มวัยรุ่นตอนต้น จึงควรขยายการศึกษาในกลุ่มอื่น และเพิ่มกระบวนการกระตุ้นพฤติกรรมอย่างต่อเนื่อง เพื่อคงไว้ซึ่งพฤติกรรมทางเพศที่พึ่งประสงค์
dc.language.isoth
dc.publisherมหาวิทยาลัยบูรพา. สำนักหอสมุด
dc.rightsมหาวิทยาลัยบูรพา
dc.subjectความคิดทางบวก
dc.subjectมหาวิทยาลัยบูรพา -- สาขาวิชาการสร้างเสริมสุขภาพ
dc.subjectHealth Sciences
dc.subjectนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น -- พฤติกรรมทางเพศ
dc.titleผลของโปรแกรมการพัฒนาวัยรุ่นเชิงบวกต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
dc.title.alternativeThe effect of positive youth development program on sex behavior of mathayomsuksa 1 students, Muang district, Chonburi province
dc.typeวิทยานิพนธ์/ Thesis
dc.description.abstractalternativeThis quasi experimental research aimed to study the effect of Positive Youth Development on sexual behavior of secondary school students in Muang District, Chonburi Province. Sixty Mathayomsuaksa I students from 2 opportunity extension schools were assigned each school into experimental group and comparison group. Students in the experimental group were received positive youth development program promoting 5Cs (caring/ compassion, character, connectedness. confidence and competence) within 11 weeks. The comparison group received the routine teaching program in school. Self-administered questionnaires were used to obtain data before and after intervention. Statistical analysis was performed using percentage, mean, standard deviation. independent sample t-test and paired sample t-test. The results of this study show that the experimental group had a significantly higher mean score of sexual health behavior than before the experiment (p-value <.05) and increase more than the comparison group (p-value <.05), regarding caring/ compassion, character, connectedness, competence and overall. Four weeks after intervention, the mean score of sexual health behavior of experimental group was significantly increase higher than the comparison group (p-value <.05), but no significant difference was found for character and confidence. And, mean score of sexual health behavior of experimental group was significantly decreased after a week of intervention (p-value <.05). The results of this study suggest that the program was effective in increasing sexual health behaviors in secondary school students. Therefore, the program should be implemented on other group, including booster session in sustaining behaviors.
dc.degree.levelปริญญาโท
dc.degree.disciplineการสร้างเสริมสุขภาพ
dc.degree.nameวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต
dc.degree.grantorมหาวิทยาลัยบูรพา
ปรากฏในกลุ่มข้อมูล:วิทยานิพนธ์ (Theses)

แฟ้มในรายการข้อมูลนี้:
แฟ้ม รายละเอียด ขนาดรูปแบบ 
title.pdf630.52 kBAdobe PDFดู/เปิด
chapter1.pdf489.38 kBAdobe PDFดู/เปิด
chapter2.pdf1.82 MBAdobe PDFดู/เปิด
chapter3.pdf477.7 kBAdobe PDFดู/เปิด
chapter4.pdf1.07 MBAdobe PDFดู/เปิด
chapter5.pdf854.06 kBAdobe PDFดู/เปิด
bibliography.pdf442.44 kBAdobe PDFดู/เปิด
appendix.pdf3.43 MBAdobe PDFดู/เปิด


รายการทั้งหมดในระบบคิดีได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ มีการสงวนสิทธิ์เว้นแต่ที่ระบุไว้เป็นอื่น