Abstract:
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแปลและหาความเที่ยงตรงของแบบวัดพลังงานของจิตใจในการเล่นกีฬาเป็นฉบับภาษาไทย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาซึ่งเป็นนักกีฬาระดับมหาวิทยาลัยในประเทศไทย (นักกีฬาเพศชาย จำนวน 62.8% และนักกีฬาเพศหญิง จำนวน 37.2%) นักกีฬาเหล่านี้เล่นกีฬาหลายชนิดทั้งประเภททีมและประเภทบุคคล และมีอายุเฉลี่ย 19.7 ปี ซึ่งมีประสบการณ์การเข้าร่วมการแข่งขัน 6 ปี การฝึกซ้อม 4.8 วันต่อสัปดาห์ และฝึกซ้อม 3.2 ชั่วโมงต่อวัน การสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย นอกจากนั้นการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ โดยแบ่งการศึกษาออกเป็นขั้นตอนที่ 1 การแปลแบบวัดเป็นภาษาไทย ขั้นตอนที่ 2 เป็นการตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้าง และขั้นตอนที่ 3 เพื่อหาความสัมพันธ์กับตัวแปรที่เกี่ยวข้อง (การหมดไฟ ความเครียดในชีวิตประจำวันของนักกีฬา มุมมองทางบวกของนักกีฬา และการมีสติในการเล่นกีฬา) เป็นการศึกษาสถิติที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงโครงสร้าง เพื่อแบบวัดพลังงานของจิตใจในการเล่นกีฬาฉบับภาษาไทยในขั้นตอนที่ 2 และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ใช้ในการศึกษาที่ 3 ผลการศึกษาพบว่าขั้นตอนที่ 1 แบบวัดพลังงานของจิตใจในการเล่นกีฬาฉบับภาษาไทยมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.93 ขั้นตอนที่ 2 ปัจจัยมีค่าประมาณพารามิเตอร์เท่ากับ was ????2 (57) = 107.42, p< 0.05, NFI = 0.99, ECVI = 0.42, SRMR = 0.059, RMSEA = 0.039 มีค่าความสอดคล้องของข้อมูลประจักษ์อยู่ในระดับเหมาะสมเพียงพอ นอกจากนั้นตัวชี้วัดอื่น ๆ มีความคล้ายคลึงกันกับการศึกษาต้นฉบับ และขั้นตอนที่ 3 การวัดความเที่ยงตรงตามสภาพพบว่าแบบวัดพลังงานของจิตใจในการเล่นกีฬาฉบับภาษาไทยมีค่าความสัมพันธ์ทางบวกกับตัวแปรมุมมองทางบวกของนักกีฬา และการมีสติในการเล่นกีฬา ในขณะเดียวกันมีความสัมพันธ์ทางลบกับตัวแปรการรับรู้ความเครียดในชีวิตประจำวัน และการหมดไฟในนักกีฬา ดังนั้นแบบวัดพลังงานของจิตใจในการเล่นกีฬาฉบับภาษาไทยที่พัฒนาขึ้นนี้มีความเที่ยงตรงอันที่สามารถนาไปใช้ในการศึกษาพลังงานของจิตใจในการเล่นกีฬานักกีฬาไทยได้ต่อไป
