Abstract:
ในปัจจุบันนี้ การวิจัยเชิงคุณภาพได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่องในหลากหลายศาสตร์วิชา ซึ่งรวมถึงสาขาวิชาการปรึกษาเชิงจิตวิทยาด้วย แม้ว่าการวิจัยเชิงคุณภาพจะถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการวิจัย แต่ในปัจจุบันพบว่างานวิจัยที่มุ่งศึกษาประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการทำวิจัยเชิงคุณภาพยังคงมีจำนวนจำกัด ในประเทศไทย สาขาการปรึกษาเชิงจิตวิทยาการปรึกษาบางแห่งได้เริ่มมีการจัดการเรียนการสอนเกี่ยวกับการวิจัยเชิงคุณภาพ และมีนักศึกษาที่ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพในการทำวิทยานิพนธ์เพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีงานวิจัยใดที่ทำการศึกษาประสบการณ์และแรงจูงใจของบัณฑิตไทยสาขาจิตวิทยาการปรึกษาที่ทำวิทยานิพนธ์เชิงคุณภาพ งานวิจัยนี้จึงมุ่งทำความเข้าใจประเด็นที่เป็นช่องว่างในวรรณกรรมดังกล่าวเพื่อสำรวจแนวทางที่มีศักยภาพในการส่งเสริมการเรียนรู้และการทำวิจัยเชิงคุณภาพของนักศึกษาสาขาจิตวิทยาการปรึกษาไทย งานวิจัยเชิงคุณภาพนี้ดำเนินการวิจัยโดยใช้การวิเคราะห์เชิงปรากฏการณ์วิทยาแบบตีความ (Interpretative Phenomenological Analysis; IPA) ข้อมูลการวิจัยได้มาจากการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างกับมหาบัณฑิตไทยสาขาจิตวิทยาการปรึกษาจำนวน 5 คนที่มีประสบการณ์ในการทำวิทยานิพนธ์เชิงคุณภาพ ผลการวิจัยค้นพบ 3 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ “บทบาทของสภาพแวดล้อมทางการเรียนการสอนด้านการวิจัย”, “บทบาทของการเรียนการสอนด้านการวิจัยเชิงคุณภาพ” และ “มุมมองที่มีต่อการวิจัยเชิงคุณภาพ” ผู้เข้าร่วมวิจัยมองว่าการได้เรียนในรายวิชาการวิจัยเชิงคุณภาพและการฝึกประสบการณ์การทำวิจัยเชิงคุณภาพเป็นประตูสู่การทำวิทยานิพนธ์เชิงคุณภาพ จากประสบการณ์การเรียนและการทำวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้เข้าร่วมวิจัยได้ระบุถึงทัศนคติที่มีต่อการวิจัยที่เปลี่ยนแปลงไปในเชิงบวก และตระหนักถึงความสำคัญของการบรรจุรายวิชาการวิจัยเชิงคุณภาพในหลักสูตรจิตวิทยาการปรึกษา ผู้วิจัยอภิปรายผลการวิจัยเหล่านี้เชื่อมโยงกับวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง พร้อมให้ข้อเสนอแนะสำหรับการจัดการเรียนการสอนด้านการวิจัยเชิงคุณภาพในสาขาจิตวิทยาการปรึกษาและสำหรับทิศทางการวิจัยต่อไปในอนาคต
