JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.
| dc.contributor.author | กานต์รวี เอลอับบียาด | |
| dc.date.accessioned | 2025-12-09T04:28:28Z | |
| dc.date.available | 2025-12-09T04:28:28Z | |
| dc.date.issued | 2568 | |
| dc.identifier.uri | https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17528 | |
| dc.description | โครงการวิจัยประเภทงบประมาณเงินรายได้มหาวิทยาลัย เงินรายได้ส่วนงาน มหาวิทยาลัยบูรพา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565 | th_TH |
| dc.description.abstract | งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาเนื้อหาทางอารมณ์ด้านความน่ากลัวที่ปรากฏในไตรภูมิพระร่วงและโองการ แช่งนํ้า และกลวิธีทางวรรณศิลป์ในงานทั้งสองเรื่อง โดยการวิเคราะห์และเปรียบเทียบตามแนวทางวรรณคดีวิจารณ์ ผลการศึกษาพบว่าเนื้อ หาทางอารมณ์ด้านความน่ากลัวที่ปรากฏในไตรภูมิพระร่วงเป็นการสื่อประสบการณ์ร่วมที่ไม่จำกัดด้วยยุคสมัย ผ่านการสร้างองค์ประกอบที่เป็นเรื่องเล่า ได้แก่ ฉากตัวละคร และการตัดกันของชีวิตสัตว์ในอบายภูมิกับชีวิตของเทพยดาบนสวรรค์ ด้วยลักษณะที่ป็นร้อยแก้ว กวีนิพนธ์ มีการใช้โวหาร ประเภท ได้แก่ บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร เทศนาโวหาร สาธกโวหารและอุปมาโวหารอย่างมีวัตถุประสงค์ และบรรลุผลการสื่อเนื้อหาทางอารมณ์ด้านความน่ากลัว พร้อมกับสื่อแนวคิดสำคัญทางพระพุทธศาสนา มีการเล่นคำ-เล่นเสียง การสร้างจินตภาพตามประสาทสัมผัสทั้งห้า อุปมาอุปไมย อติพจน์และบุคคลวัต เนือหาทางอารมณ์ด้านความน่ากลัวที่ปรากฏในโองการแช่งน้ำ เป็นการสื่อประสบการณ์ด้วยการให้ข้อมูลเชิงลบ คือการสาปแช่ง ผ่านการลำดับเนื้อ หา คำสาปแช่ง และการตัดกันของคำสาปแช่งกับคำอวยพร ด้านกลวิธีทางวรรณศิลป์ ในโองการแช่งน้ำ มีการใช้ฉันทลักษณ์ที่มีลักษณะเฉพาะบางประการสอดคล้องกับประเภทงานที่เป็นประกาศคำแช่งที่ใช้ในพิธีกรรมของรัฐ มีการเล่นสัมผัส การเล่นคำ-เล่นเสียง การสร้างจินตภาพที่เน้นการมองเห็น คือการเคลื่อนที่และเคลื่อนนไหว อุปมาอุปไมย อติพจน์และบุคคลวัต จากการเปรียบเทียบผลการศึกษาทั้งงสองเรื่อง พบว่า มีลักษณะร่วมกันคือการสื่อเนื้อหาทางอารมณ์ด้านความน่ากลัว โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นเครื่องมือส่งเสริมให้เกิดความเป็นปกติสุขของรัฐ การใช้ความเชื่อที่มีอยู่แล้วในสังคมเป็นฐานให้เกิดความกลัว การใช้ความตัดกันมานำเสนอเนื้อ หาหลักให้หนักแน่นขึ้น และความโดดเด่นในการสร้างจินตภาพที่มีพลังเร้าความจับใจ | th_TH |
| dc.language.iso | th | th_TH |
| dc.publisher | คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา | th_TH |
| dc.subject | ไตรภูมิพระร่วง | th_TH |
| dc.subject | โองการแช่งน้ำ | th_TH |
| dc.title | การสร้างความน่ากลัวในไตรภูมิพระร่วงและโองการแช่งน้ำ | th_TH |
| dc.title.alternative | The Horror Creating in Trai Phum Phra Ruang and Ong-Kan Chaeng Nam | th_TH |
| dc.type | Research | th_TH |
| dc.year | 2568 | th_TH |
| dc.description.abstractalternative | This research aims to investigate the emotional content of fear presented in the Traiphum Phra Ruang and Ongkan Chaeng Nam (Water Cursing Incantations), and the literary devices employed. The analysis and comparison are conducted through the lens of literary criticism. The findings reveal that the emotional content of fear in the Traiphum Phra Ruang is conveyed through common experiences observed and constructed through narrative elements such as setting, characters, and the contrast of the lives of beings in the underworld and the celestial realms. Utilizing the form of prose poetry, the text employs five rhetorical devices—description, narration, sermon, exemplification, and metaphor—with a clear purpose and effectively communicates the emotional content of fear while simultaneously conveying the principle of Buddhist concepts. Moreover, the text incorporates puns, sensory imagery, similes, hyperbole and personification. The fear expressed in the Ongkan Chaeng Nam is conveyed through negative information and curses, presented through a sequence of content, curses, and the contrast between curses and blessings. In terms of literary devices, the Ongkan Chaeng Nam employs a unique metrical pattern that aligns with its function as a state ritualistic proclamation. The text also utilizes alliteration, puns, visual imagery emphasizing movement, similes, hyperbole, and personification. A comparative analysis of the two studies revealed a striking similarity in their approach to conveying the emotion of fear. Both works employed fear as a tool to promote societal equilibrium, leveraging pre-existing societal beliefs to instill dread. Additionally, both studies demonstrated a marked ability to create vivid imagery through the use of contrast, thereby enhancing the clarity of their narratives. | th_TH |
