ความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจในการพัฒนาศักยภาพผู้พิการ

Abstract

การวิจัยเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจในการพัฒนาศักยภาพผู้พิการ ในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1. ศึกษาปัญหา อุปสรรค ความต้องการในการดำรงชีวิตของผู้พิการ 2. ศึกษาศักยภาพของผู้พิการที่สอดคล้องกับความต้องการของภาคธุรกิจ 3. ศึกษาความเป็นไปได้ของภาคธุรกิจในการตอบสนองความต้องการของผู้พิการ 4. พัฒนาข้อเสนอในการการส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจในการพัฒนาศักยภาพผู้พิการ การศึกษาใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ 1. กลุ่มผู้พิการและผู้ที่ทำงานเกี่ยวข้องกับผู้พิการทางร่างกายและทางสายตาจากมูลนิธิพระมหาไถ่พัทยา จ. ชลบุรี จำนวน 26 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive sampling) และ 2. กลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการภาคธุรกิจในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร จ. ชลบุรี จำนวน 211 บริษัท จากจำนวนประชากรทั้งสิ้น จำนวน 475 บริษัท เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ การสัมภาษณ์เจาะลึก (In-depth interview) การอภิปรายกลุ่มหรือ การสนทนากลุ่ม (Focus group discussion) และแบบสอบถาม (Questionnaires) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์แบบอุปมัย และสถิติพื้นฐาน เช่น ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบน ผลการศึกษาพบว่า 1. ปัญหาอุปสรรคในการดำรงชีวิตของผู้พิการ คือ 1. ปัญหาอุปสรรคที่เกิดจากตัวผู้พิการ 2. ปัญหาอุปสรรคอันเนื่องมาจากสิ่งแวดล้อมที่อยู่ภายนอกตัวผู้พิการ ผู้พิการมีความต้องการ 4 ประการ คือ การยอมรับและความเข้าใจ โอกาส ความมั่นคงปลอดภัยในการดำรงชีวิต และการได้รับบริการพื้นฐานที่มีคุณภาพจากภาครัฐ 2. ศักยภาพของผู้พิการที่สอดคล้องกับความต้องการพัฒนาศักยภาพผู้พิการของภาคธุรกิจคือ ศักยภาพด้านร่างกาย ด้านจิตใจ อารมณ์ ความคิดและความเชื่อ ด้านสังคม 3. ระดับความต้องการพัฒนาศักยภาพผู้พิการของภาคธุรกิจภาพรวมอยู่ในระดับมากแสดงว่ามีความเป็นไปได้มากที่ภาคธุรกิจจะตอบสนองความต้องการของผู้พิการ 4. ข้อเสนอการส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจที่มีต่อการพัฒนาศักยภาพผู้พิการคือภาคธุรกิจควรนำแนวคิด CSR ไปใช้ในการดำเนินธุรกิจให้มากขึ้นโดยเพิ่มประเด็นเรื่องผู้พิการลงไปในทั้ง 7 หัวข้อหลัก (7 core subjects) ตามกรอบ ISO 26000