บรรยากาศองค์การกับความพึงพอใจในการทำงานของบุคลากรเทศบาลนครแหลมฉบัง

สมคิด เพชรประเสริฐ

dc.contributor.author	สมคิด เพชรประเสริฐ
dc.date.accessioned	2026-05-06T13:33:32Z
dc.date.available	2026-05-06T13:33:32Z
dc.date.issued	2568
dc.identifier.uri	https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17756
dc.description.abstract	งานวิจัยนี้ตั้งสมมติฐานว่าการเพิ่มปริมาณของแร่ไอโอดีน-131 สำหรับแต่ละปัจจัยเสี่ยงทางคลินิกจะเพิ่มอัตราความสำเร็จของการกลืนแร่ไอโอดีน-131 สำหรับโรคเกรฟส์ การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอัตราความสำเร็จของการกลืนแร่ไอโอดีน-131 ที่ใช้วิธีคำนวณปริมาณแร่ไอโอดีน-131 แบบมาตรฐานและแบบใหม่ วิธีการศึกษา การทดลองแบบเก็บข้อมูลย้อนหลังนี้รับผู้ป่วยโรคเกรฟส์จำนวน 341 รายที่กลืนแร่ไอโอดีน-131 ระหว่างเดือนมกราคม พ.ศ.2557 ถึงกรกฎาคม พ.ศ.2566 ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา ประเทศไทย ผู้เข้าร่วมถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มคือ วิธีที่ 1 ใช้วิธีการคำนวณปริมาณแร่ไอโอดีน-131 แบบมาตรฐาน และวิธีที่ 2 ซึ่งใช้วิธีการคำนวณปริมาณแร่ไอโอดีน-131 ที่ปรับเปลี่ยนตามความเสี่ยง ผลลัพธ์หลักคืออัตราความสำเร็จของการกลืนแร่ไอโอดีน-131 ระหว่างสองวิธี และประเมินจากผู้ป่วยมีการทำงานของต่อมไทรอยด์ปกติหรือมีภาวะพร่องไทรอยด์เมื่อติดตามผลครบ 6 เดือน ผลการศึกษา ผู้ป่วยในกลุ่มวิธีที่ 2 พบอัตราความสำเร็จของการกลืนแร่ไอโอดีน-131 ที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ป่วยในกลุ่มวิธีที่ 1 (ร้อยละ 69.1 เปรียบเทียบกับร้อยละ 49.7; P=0.0003) ผลการวัดผลกระทบระหว่างวิธีที่ 1 และวิธีที่ 2 พบว่าผู้ป่วยในกลุ่มวิธีที่ 1 มีความเสี่ยงต่อความล้มเหลวของการรักษาสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญ (RR= 1.39, 95% CI = 1.16 - 1.68, P=0.0003) แม้ว่าค่ามัธยฐานของปริมาณแร่ไอโอดีน-131 จะต่ำกว่าวิธีที่ 2 เพียงเล็กน้อย (8.0 มิลลิคูรีเปรียบเทียบกับ 8.7 มิลลิคูรี, P=0.252) สรุปและข้อเสนอแนะ การคำนวณปริมาณของแร่ไอโอดีน-131 ที่ปรับเปลี่ยนตามปัจจัยเสี่ยงทางคลินิกทำให้เพิ่มปริมาณแร่ไอโอดีน-131 เพียงเล็กน้อยและทำให้อัตราความสำเร็จของการกลืนแร่ไอโอดีน-131 สูงกว่าอัตราความสำเร็จของวิธีการคำนวณแบบมาตรฐาน	th_TH
dc.description.sponsorship	สนับสนุนโดยทุนอุดหนุนการวิจัย คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา	th_TH
dc.language.iso	th	th_TH
dc.publisher	คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา	th_TH
dc.subject	ความพอใจในการทำงาน.	th_TH
dc.subject	พนักงานเทศบาล -- ความพอใจในการทำงาน.	th_TH
dc.subject	สภาพแวดล้อมการทำงาน.	th_TH
dc.title	บรรยากาศองค์การกับความพึงพอใจในการทำงานของบุคลากรเทศบาลนครแหลมฉบัง	th_TH
dc.title.alternative	The comparison of success rate of treatment of Graves' disease with calculated dose radioiodine therapy between the standard and new protocols	th_TH
dc.type	Research	th_TH
dc.year	2568	th_TH
dc.description.abstractalternative	Background: We hypothesize that additional RAI activity for each of clinical risk factors will raise a success rate of radioiodine therapy (RIT) for Graves’ disease (GD). This study aimed to compare the success rates of RIT using standard and new calculated dose protocols. Methods: This retrospective trial enrolled 341 patients with GD who received RIT between January 2014 and July 2023 at Burapha University hospital, Thailand. Participants were divided into two groups: protocol 1, which used a standard radioiodine calculation method, and protocol 2, which utilized a risk-modified dose calculation method. The primary outcome was success rates of RIT between the two protocols and assessed with the presence of euthyroidism or hypothyroidism at the 6-month follow-up. Results: The group receiving protocol 2 displayed a significantly higher success rate of RIT compared to those undergoing protocol 1 (69.1% vs. 49.7%; P=0.0003). Based on the effect measures of protocol 1 and protocol 2, the risk of treatment failure was high in protocol 1 (RR= 1.39, 95% CI = 1.16 - 1.68, P=0.0003), even though the median dose of radioiodine was slightly lower than protocol 2 (8.0 mCi vs. 8.7 mCi, P=0.252). Conclusion: The risk-modified RAI dose calculation slightly increased radioiodine activity and achieved a higher success rate of RIT than that of the standard dose calculation protocol.	th_TH