ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมที่มีต่อชุมชนโดยรอบ : ศึกษากรณีนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี จังหวัดชลบุรี

เมทินา อิสริยานนท์

dc.contributor.author	เมทินา อิสริยานนท์
dc.date.accessioned	2026-03-16T07:31:31Z
dc.date.available	2026-03-16T07:31:31Z
dc.date.issued	2563
dc.identifier.uri	https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17713
dc.description.abstract	งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบและเปรียบเทียบผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม รวมถึงศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อผลกระทบ แนวทางการแก้ไขและควบคุมผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี จังหวัดชลบุรีที่มีต่อชุมชนโดยรอบ ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2550 - 2562 ครอบคลุมพื้นที่ 8 ตำบลใน 2 อำเภอ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยเชิงปริมาณ เป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 400 คน ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม แบบมาตราส่วนประมาณค่าของไลเคิร์ท 4 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย t-test และ ANOVA ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการเก็บข้อมูลด้วยการเข้าไปหาข้อมูลในพื้นที่และสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลหลัก เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง มีการตรวจสอบข้อมูลด้วยหลักสามเส้า ผลการวิจัยเชิงปริมาณ ปรากฏว่า ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี ที่มีต่อชุมชนโดยรอบ อยู่ในระดับมาก โดยมีผลกระทบทางด้านการเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรทางกายภาพมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านการเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรทางชีวภาพ ด้านคุณภาพชีวิต ด้านการใช้ประโยชน์ของมนุษย์ และด้านความยั่งยืนของนิคมอุตสาหกรรมและชุมชน ผลการเปรียบเทียบผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี ระหว่าง 8 ชุมชน ปรากฏว่า ชุมชนตำบลบ้านเก่ามีผลกระทบมากที่สุด รองลงมาคือ ชุมชนตำบลหนองไม้แดง ชุมชนตำบลหนองตำลึง ชุมชนตำบลมาบโป่ง ชุมชนตำบลพานทอง ชุมชนตำบลหนองกะขะ ชุมชนตำบลดอนหัวฬ่อ และชุมชนตำบลคลองตำหรุ ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจาก การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี ปรากฏว่า รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินก่อนและหลังการเข้ามาของนิคมอุตสาหกรรมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ และระยะเวลาที่อาศัยอยู่ในชุมชนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยเชิงคุณภาพ ปรากฏว่า หนึ่ง แนวทางการแก้ไขปัญหา ควรประกอบด้วย การสร้างมาตราการส่งเสริมการย้ายสำมะโนครัวของประชากรแฝง การสนับสนุนให้มีการจัดการคัดแยกขยะอย่างมีประสิทธิภาพ การสนับสนุนและพัฒนาระบบขนส่งมวลชนภายในพื้นที่ การสร้างพื้นที่สีเขียว และการสร้างความเชื่อมั่นต่อการดำเนินงานของนิคมอุตสาหกรรมต่อชุมชนโดยรอบ และสอง การควบคุมผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม ควรมีการแบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ ระยะสั้น ให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหาในเบื้องต้น ระยะกลาง สนับสนุนและให้ความสำคัญกับการรักษากิจกรรมต่าง ๆ และทำเป้าหมายในระยะสั้นให้เกิดผล และระยะยาว สนับสนุนการควบคุมผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมและสร้างความยั่งยืนทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมของชุมชนโดยรอบนิคมอุตสาหกรรม เพื่อให้นิคมอุตสาหกรรมสามารถอยู่ร่วมกับชุมชนท้องถิ่นได้อย่างเป็นสุข	th_TH
dc.language.iso	en	th_TH
dc.publisher	คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา	th_TH
dc.subject	นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ -- แง่สิ่งแวดล้อม	th_TH
dc.subject	การวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม -- ชลบุรี	th_TH
dc.subject	ที่ดิน -- แง่สิ่งแวดล้อม	th_TH
dc.title	ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมที่มีต่อชุมชนโดยรอบ : ศึกษากรณีนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี จังหวัดชลบุรี	th_TH
dc.title.alternative	Environmental impact of land use in industrial estate development in the neighboring communities : incase study of AMATA city Chon Buri, Chon Buri province	th_TH
dc.type	Research	th_TH
dc.year	2563	th_TH
dc.description.abstractalternative	The objectives of this research were to study and to compare environmental impacts, including studying the factors affecting the effects, guidelines for solving and controlling environmental impacts from land use change in the development of Amata City Chon Buri Industrial Estate, Chon Buri Province to the surrounding communities from 2007 to 2019. This covered an area of eight sub-districts in two districts. This research combined quantitative and qualitative methods. For the quantitative research, data was collected from a sample of 400 people using a simple random method. The questionnaire of four-point Likert scale was used as an instrument of the research. The data was analyzed by t-test and ANOVA. For the qualitative research, data collection was done by looking for information in the area and interviewing the key informants. The instrument was used as a semi-structured interview. The data was checked with the principles of triangulation. The quantitative research results showed that the environmental impact from land use change in the development of Amata City Chon Buri Industrial Estate on the surrounding communities was at a high level. It had the greatest impact on the transformation of physical resources, followed by the transformation of biological resources, quality of life, human use, and the sustainability of industrial estates and communities. The results of comparing the environmental impacts from land use change in the development of Amata City Chon Buri Industrial Estate between eight communities showed that Ban Kao sub-district community had the greatest impact, followed by Nong Mai Daeng sub-district community, Nong Tamlueng sub-district community, Map Pong sub-district community, Phan Thong sub-district community, Nongkakha sub-district community, Don Hua Lo sub-district community, and the Khlong Tamru sub-district community. For the factors affecting the environmental impact of land use change in the development of Amata City Chon Buri Industrial Estate, it appeared that the patterns of land use before and after the arrival of the industrial estates differed significantly. While sex, age, education level, income, and length of residence in the community were not significantly different. The results of the qualitative research showed that the first solution to the problem was that it should contain establishing a measure for promoting census migration from the latent population, promoting effective waste sorting, supporting and developing mass transit systems in the area, building green space, and building confidence in the operations of the industrial estates with the surrounding communities. The second solution was that the environmental impact control should be divided into three phases. They were short-term, medium-term, and long-term. For the short-term phase, it focused on solving problems in the early. For the medium-term phase, it supported and focused on maintaining activities and achieving the short-term goals. For the long-term goals, it supported environmental impact control, and creating economic, social and environmental sustainability of the communities surrounding the industrial estate; therefore, that the industrial estate can coexist with the local community happily.	th_TH