ความเข้าใจเรื่องการจัดสวัสดิภาพให้แก่สุนัขจรจัดเปรียบเทียบระหว่างเทศบาลเมืองแสนสุขและมูลนิธิเดอะแมนแดทเรสคิวส์ดอกส์ในจังหวัดชลบุรี

ลีลา วรวุฒิสุนทร

dc.contributor.author	ลีลา วรวุฒิสุนทร
dc.date.accessioned	2026-02-24T10:29:38Z
dc.date.available	2026-02-24T10:29:38Z
dc.date.issued	2567
dc.identifier.uri	https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17669
dc.description.abstract	การศึกษาเรื่องความเข้าใจเรื่องการจัดสวัสดิภาพให้แก่สุนัขจรจัดเปรียบเทียบระหว่างเทศบาลเมืองแสนสุขและมูลนิธิเดอะแมนแดทเรสคิวส์ดอกส์ในจังหวัดชลบุรี มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษาความเข้าใจของเทศบาลเมืองแสนสุขในจังหวัดชลบุรีต่อการจัดการสวัสดิภาพให้แก่สุนัขจรจัด และ (2) เพื่อศึกษาความเข้าใจของมูลนิธิเดอะแมนแดทเรสคิวส์ดอกส์ในจังหวัดชลบุรีต่อการจัดสวัสดิภาพให้แก่สุนัขจรจัด การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีวิจัยแบบชาติพันธุ์วรรณา รูปแบบหลายสนามในการติดตามพลวัตรของวิถีปฎิบัติและระบบความคิดเกี่ยวกับจัดสวัสดิภาพให้แก่สุนัขจรจัด โดยพบว่าเทศบาลเมืองแสนสุขและมูลนิธิเดอะแมนแดทเรสคิวส์ดอกส์มีความเข้าใจว่าเป็นหน้าที่ของตนที่ต้องจัดสวัสดิภาพให้สุนัขจรจัดโดยอาศัยองค์ความรู้ทางชีวการแพทย์สมัยใหม่ อาทิ การทำหมัน ฉีดวัคซีนป้องกันพิษสุนัขบ้าและการจัดศูนย์พักพิงให้แก่สุนัขจรจัด อย่างไรก็ดี ทั้งสององค์กรมีทัศนคติว่างานจัดสวัสดิภาพต้องอาศัยความร่วมมือที่มากขึ้นจากชุมชนในการทำหน้าที่ดูแลสุนัขจรจัดในรูปแบบสุนัขชุมชน เพราะข้อจำกัดด้านทรัพยากร บุคลากรและสถานที่ นอกจากนี้ทัศนคติเรื่องพื้นที่ส่งผลต่อความเข้าใจเรื่องการจัดสวัสดิภาพที่ดีให้สุนัขจรจัด โดยเทศบาลเมืองแสนสุขให้ความสำคัญต่อการควบคุมและจัดระเบียบร่างกายสุนัขในพื้นความรับผิดชอบที่กฎหมายให้อำนาจเท่านั้น ส่วนมูลนิธิเดอะแมนแดทเรสคิวส์ดอกส์ให้ความสำคัญกับความสงสารซึ่งส่งผลต่อการจัดสวัสดิภาพที่เน้นสุขภาพของสุนัขเป็นศูนย์กลางมากกว่าพื้นที่ แม้จะมีความแตกต่างในทัศนคติเรื่องการจัดสวัสดิภาพที่ดีทั้งสององค์กรต่างทำหน้าที่เป็นกลไกของรัฐชาติสมัยใหม่ ผลการศึกษาพบว่า การจัดสวัสดิภาพสุนัขจรจัดเป็นปฏิบัติชีวการแพทย์ที่ทำหน้าที่จัดระเบียบความสัมพันธ์ทางอำนาจระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น องค์กรไม่แสวงหาผลกำไรและชุมชนในพื้นที่ โดยบทบาททางศีลธรรมของผู้เกี่ยวข้องถูกผลิตซ้ำและต่อรองผ่านความเข้าใจเรื่องการจัดสวัสดิภาพสุนัขจรจัดที่ดีที่ได้อิทธิพลมาจากทั้งแนวเสรีนิยมใหม่และวัฒนธรรมการดูแลสัตว์ของไทยแบบก่อนการพัฒนาเป็นเมืองตามจริยธรรมพุทธศาสนา การจัดระเบียบเรือนร่างของสุนัขจรจัดและความสัมพันธ์ระหว่างสุนัขกับมนุษย์จึงเป็นการจัดระเบียบและต่อรองบทบาทหน้าที่ของพลเมืองในสังคมเมืองสมัยใหม่ของไทยที่ทั้งต้องการให้หน้าที่การดูแลสัตว์เป็นของปัจเจกมากขึ้นแต่ก็ยังอดทนต่อที่ทางและร่างกายของสุนัขจรจัดในพื้นที่สาธารณะ	th_TH
dc.description.sponsorship	คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา	th_TH
dc.language.iso	th	th_TH
dc.publisher	คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา	th_TH
dc.subject	สวัสดิภาพสัตว์	th_TH
dc.subject	สุนัขจรจัด	th_TH
dc.title	ความเข้าใจเรื่องการจัดสวัสดิภาพให้แก่สุนัขจรจัดเปรียบเทียบระหว่างเทศบาลเมืองแสนสุขและมูลนิธิเดอะแมนแดทเรสคิวส์ดอกส์ในจังหวัดชลบุรี	th_TH
dc.title.alternative	Ethnographic study of the perceptions of Saensuk municipality and The man the Rescues Dogs foundation on providing welfare serviecs for stray dogs in Chonburi	th_TH
dc.type	Research	th_TH
dc.year	2567	th_TH
dc.description.abstractalternative	This ethnographic study explores the perceptions of Saensuk Municipality and The Man that Rescues Dogs Foundation regarding the provision of welfare services for stray dogs in Chonburi. It aims to understand (1) Saensuk Municipality's perspective on providing welfare services for stray dogs and (2) The Man that Rescues Dogs Foundation's perspective on providing welfare services for stray dogs. This qualitative study employed multi-sited ethnography to examine the dynamics and changes in practices and concepts of caregiving for stray dogs. It discovered that both Saensuk Municipality and The Man that Rescues Dogs Foundation perceive providing welfare for stray dogs based on modern biomedical knowledge as part of their responsibilities. However, from their shared perspective, the caregiving duty should be more distributed to the community through a community dog model, due to the limited resources of the organizations. The notion of space plays a crucial role in their differing understandings of providing good welfare for stray dogs. Saensuk Municipality emphasizes controlling stray dogs’ bodies within its legal boundaries, while The Man that Rescues Dogs Foundation provides care based on the notion of pity, focusing their welfare services on the dogs’ health regardless of legal boundaries. Despite these differences, both organizations serve a similar role as biopolitical instruments of the state-nation. This study also found that providing welfare for stray dogs is a biomedical practice that shapes the relationships between local governments, charities, and communities. Their perceptions of good caregiving for dogs are influenced by neoliberal ideas of animal care as well as Thailand’s pre-urbanized, Buddhist-influenced understanding of animal care. These perceptions, in turn, determine how moral responsibilities for stray dogs are negotiated and distributed among the three main care providers. While animal caregiving is increasingly individualized, Thai culture continues to tolerate the presence of stray dogs in the public sphere.	th_TH