JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.
| dc.contributor.author | มัทนา เกษกมล | |
| dc.date.accessioned | 2026-01-07T09:09:10Z | |
| dc.date.available | 2026-01-07T09:09:10Z | |
| dc.date.issued | 2562 | |
| dc.identifier.uri | https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17564 | |
| dc.description | งานวิจัยได้รับทุนสนับสนุนจากงบประมาณเงินรายได้ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2554 | th_TH |
| dc.description.abstract | ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับกันเป็นส่วนใหญ่แล้วว่า อาณาจักรจัมปา-ซึ่งตั้งอยู่ ณ บริเวณชายฝั่งทะเลตอนกลางของเวียดนามปัจจุบัน-มิได้เป็นรัฐรวมศูนย์ที่เป็นเอกภาพ หากแต่เป็นกลุ่มอาณาจักรที่รวมตัวกันในลักษณะสมาพันธรัฐ แต่ละอาณาจักรต่างมีความเป็นอิสระในตนเอง การศึกษาเรื่องกำเนิด ความเจริญและความเสื่อมของอาณาจักรจัมปา(ระหว่าง ค.ศ. 192-1832) จึงเป็นการสืบสาวเรื่องราวของความเจริญและความเสื่อมของแต่ละอาณาจักรที่ผลัดเปลี่ยนกันขึ้นเป็นศูนย์อำนาจที่แผ่อิทธิพลออกไปอย่างกว้างขวาง ซึ่งเกิดจากพลังที่เหนือกว่าอาณาจักรอื่น ๆ ในด้านการเมืองและเศรษฐกิจ เป็นที่ยอมรับเช่นกันว่า ลินยี่เป็นอาณาจักรแห่งแรกของจัมปา ผลการศึกษาปัจจุบันยังไม่อาจสรุปได้ว่า ลินยี่มีพัฒนาการมาจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ซาหวิ่นที่ครองพื้นที่ชายฝั่งเวียดนามมาก่อน การศึกษาทั้งทางด้านโบราณคดีและประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานมานี้บ่งชี้ว่า รัฐโบราณแห่งนี้เติบโตขึ้นภายใต้อิทธิพลการแผ่อำนาจของจักรวรรดิจีน มิใช่โดยปรากฏการณ์ที่เรียกว่า “การแผ่อิทธิพลทางวัฒนธรรมของอินเดียครั้งแรก” ในดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตามที่เข้าใจกันมาแต่เดิม อาณาจักรจัมปาที่ได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากอินเดียพัฒนาขึ้นที่ ซิตู หรือ อมราวตีในจังหวัดกวางนัมของเวียดนามเป็นแห่งแรก และเมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ทุกอาณาจักรในจัมปาอยู่ภายใต้อิทธิพลของวัฒนธรรมอินเดีย ซิตูก้าวขึ้นสู่ความเจริญสูงสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ด้วยผลจากการค้ากับจีนในยุคราชวงศ์ถัง ก่อนที่จะสิ้นสลายลงในคริสต์ศตวรรษที่ 8 เมื่อการค้ากับจีนเสื่อมลง หลังจากซิตูเสื่อมอำนาจลงในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 ก็เป็นยุคของความเจริญของดินแดนทางใต้ที่คอธาราและปาณฑุรังระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8-9 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9-10 ศูนย์กลางความเจริญกลับมาที่กวางนัมอีกครั้งด้วยการก่อตัวของอินทรปุระ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นช่วงที่จัมปาเจริญและมีอิทธิพลสูงสุดทั้งทางด้านการค้าและการเมืองจนเป็นที่ยอมรับของนานาชาติ อินทรปุระสลายลงเนื่องจากสงครามกับไดเวียดซึ่งเพิ่งได้รับเอกราชกับจีน ใน ค.ศ. 982 เนื่องจากแรงกดดันจากไดเวียดทางตอนเหนือ ทำให้ วิชัยอาณาจักรแห่งใหม่ของจัมปาต้องถอนร่นลงไปอยู่ที่ทางใต้ที่จังหวัดบินห์ดินห์ของเวียดนามในปัจจุบัน วิชัยนับเป็นศูนย์กลางจัมปาที่แข็งแกร่งทั้งทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจ แต่นับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ก็ไม่อาจรับมือกับแรงกดดันจากไดเวียดอีกต่อไป และต้องพ่ายแพ้ในสงครามครั้งสำคัญกับไดเวียดใน ค.ศ. 1471 ในครั้งนี้ วิชัยไม่อาจฟื้นตัวขึ้นมาได้อีก และถูกผนวกเข้ากับระบบการปกครองของเวียดนาม คอธาราดำรงอยู่ต่อมาจนกระทั่งถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนามใน ค.ศ. 1653 ปาณฑุรังคะจึงเป็นอาณาจักรจัมปาเพียงแห่งเดียวที่ยังเหลืออยู่จนกระทั่งถูกสลายดินแดนใน ค.ศ. 1832 | th_TH |
| dc.language.iso | th | th_TH |
| dc.publisher | คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา | th_TH |
| dc.subject | อาณาจักรจัมปา. | th_TH |
| dc.title | กำเนิด ความเจริญ และการสิ้นสลายของอาณาจักรจัมปา (ค.ศ. 192-1835) | th_TH |
| dc.title.alternative | The Rise, Development, and Fall of the Champa Kingdom (C.E.192-1835) | th_TH |
| dc.type | Research | th_TH |
| dc.year | 2562 | th_TH |
| dc.description.abstractalternative | It is almost universally accepted that ‘Champa’ was not a unified kingdom but rather a confederation of small kingdoms extending along the Vietnamese coastline. Each had its own autonomy and no one polity was able to achieve domination over the other. Instead power shifted from one kingdom to another in accordance with changs in political and economic advantages. This study of ‘Rise Development and fall of Champa’ is thereby a study of these of periodically prominent kingdoms. Linyi is generally recognized as the first polity of Champa. Archaeologists have sought to identify the origins of Linyi with the prehistoric Sa Huynh which had occupied central Vietnam before it enters into history with a Cham state of Linyi. However, the evidence is still insufficient to show clear indication of the continuous cultural development from the Sa Huyunh to the Cham. Recent archaeological finds seem to indicate as well that Linyi was found under the strong influence of the expansion of the ancient Chinese Empire, and did not occur as a phenomenon of the so-called the “first Indianization of Southeast Asia” as has been traditionally understood. Indianized Champa developed at Xitu or Amaravati in modern Quang Nam. By the 8 century C.E. all polities of Champa became Indianized. Xitu prospered during the 7th century from trade with the Tang Empire. After the mid-8th century the prosperity of Xitu began to declined and the power shifted further south to Kauthara and Panduranga. Feom the 9th -10th centuries economic and political prominent returned to Quang Num with the establishment of Indrapura kingdom. By the 10th century Indrapura was internationally recognized as an important and powerful polity and actively participate in international politics and trade. Warfare with newly independence Dai Viet in 982 brought down Indrapura. and power shifted to Vijaya in modern Binh Dinh. This location was chosen a means to relieving pressure from newly independence Vietnam. It seems that the Cham power centers to the north faded and that Vijaya wat the strongest remaining kingdom of Champa. By the mid- 15th century Dai Viet was in the position to take the offensive war that destroyed Vijaya in 1471. In contrast to earlier conflicted Vijaya was subsequently absorbed into Vietnamese system and its independence never restored. In the south a kingdom of Kauthara survived until 1653. The name of Champa retained by Panduranga up to it final dissolution in 1832. | th_TH |
