การเปรียบเทียบผลของการหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนแบบฉับพลันกับการหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนแบบลดขนาดยาก่อนหยุดยาในผู้ป่วยที่มีภาวะช็อกจากการติดเชื้อต่อการเริ่มต้นใหม่ของยากระตุ้นความดัน

ระวีวรรณ วิฑูรย์; อวฤทธิ์ โภคาธิกรณ์; ภูรีพัทธ์ อรรถเวชกุล

การเปรียบเทียบผลของการหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนแบบฉับพลันกับการหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนแบบลดขนาดยาก่อนหยุดยาในผู้ป่วยที่มีภาวะช็อกจากการติดเชื้อต่อการเริ่มต้นใหม่ของยากระตุ้นความดัน

dc.contributor.author	ระวีวรรณ วิฑูรย์
dc.contributor.author	อวฤทธิ์ โภคาธิกรณ์
dc.contributor.author	ภูรีพัทธ์ อรรถเวชกุล
dc.date.accessioned	2026-05-18T02:19:39Z
dc.date.available	2026-05-18T02:19:39Z
dc.date.issued	2568
dc.identifier.uri	https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17771
dc.description.abstract	บทนำ: ภาวะช็อคจากการติดเชื้อเป็นภาวะที่พบได้บ่อยในเวชปฏิบัติและเป็นหนึ่งในสาเหตุของการเสียชีวิต การใช้ยาคอร์ติโคสเตียรอยด์เพื่อแก้ไขภาวะช็อคถูกนำมาใช้เป็นการรักษามาตรฐานในปัจจุบัน แต่อย่างไรก็ดีวิธีการยุติการให้ยาคอร์ติโคสเตียรอยด์ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการทดลองไปข้างหน้าแบบสุ่ม ในผู้ป่วยช็อคจากการติดเชื้อผู้ซึ่งได้รับยากระตุ้นหลอดเลือดร่วมกับยาคอร์ติโคสเตียรอยด์เพื่อแก้ไขภาวะช็อค แบ่งเป็นสองกลุ่มคือกลุ่มที่หยุดการใช้ยาไฮโดรคอร์ติโซนชนิดฉับพลัน และกลุ่มที่หยุดการใช้ยาไฮโดรคอร์ติโซนชนิดลดยาก่อนหยุดยา โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเปรียบเทียบอัตราการกลับมาใช้ยากระตุ้นหัวใจซ้ าภายใน 72 ชั่วโมง และวัตถุประสงค์รองเพื่อเปรียบเทียบอัตราการรอดชีวิต ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาล และผลข้างเคียงจากยาผลการศึกษา: ผู้ป่วยช็อคจากการติดเชื้อโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยบูรพา 44 รายเข้าร่วมการศึกษา (กลุ่มหยุดยาฉับพลัน 22 รายและกลุ่มลดขนาดยาก่อนหยุดยา 22 ราย) ลักษณะพื้นฐานของผู้ป่วยส่วนใหญ่มีความคล้ายคลึงกัน ยกเว้นกลุ่มหยุดยาฉับพลันมีอายุเฉลี่ยสูงกว่า (75.23 ± 10.45 ปี vs 64.36 ± 19.98 ปี, p = 0.031) ผลการศึกษาพบอัตราการเริ่มต้นใหม่ของยากระตุ้นความดันภายใน 72 ชั่วโมงสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในกลุ่มลดขนาดยาก่อนหยุดยาเมื่อเทียบกับกลุ่มที่หยุดยาฉับพลัน (40.9% และ 4.5% ; p=0.004) ในขณะที่อัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาล และอัตราการเสียชีวิตภายใน 30 วัน ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (54.5% และ 36.4%; p=0.226) (50% และ 31.8%, p=0.22) ตามลำดับ การเกิดภาวะแทรกซ้อนทางคลินิก กลุ่มหยุดยาฉับพลัน พบภาวะโซเดียมในเลือดสูงได้มากกว่าคือร้อยละ 59.1 เทียบกับ 27.3 (p=0.033) และพบภาวะโพแทสเซียมต่ าได้บ่อยกว่า (81.8% และ 50% ;p=0.026) สรุป: การหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนชนิดแบบฉับพลันในผู้ป่วยช็อคจากการติดเชื้อ มีอัตราการกลับมาใช้ยากระตุ้นความดันซ้ำภายใน 72 ชั่วโมงน้อยกว่าการหยุดยาแบบลดขนาดอย่างมีนัยสำ คัญทางสถิติ แม้ว่าจะพบภาวะโซเดียมในเลือดสูงและโพแทสเซียมในเลือดต่ำได้บ่อยกว่า แต่อย่างไรก็ดียังไม่พบความแตกต่างของอัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาลและภายใน 30 วัน	th_TH
dc.description.sponsorship	ผลงานวิจัยฉบับนี้ได้รับทุนสนับสนุนจากงบประมาณเงินรายได้ส่วนงาน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567.	th_TH
dc.language.iso	th	th_TH
dc.publisher	คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา	th_TH
dc.subject	ไฮโดรคอร์ติโซน	th_TH
dc.subject	การรักษาด้วยยา.	th_TH
dc.title	การเปรียบเทียบผลของการหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนแบบฉับพลันกับการหยุดยาไฮโดรคอร์ติโซนแบบลดขนาดยาก่อนหยุดยาในผู้ป่วยที่มีภาวะช็อกจากการติดเชื้อต่อการเริ่มต้นใหม่ของยากระตุ้นความดัน	th_TH
dc.title.alternative	Comparison of abrupt cessation and tapering regimen cessation of hydrocortisone and reinitiation of vasoactive agents in septic shock patients.	th_TH
dc.type	Research	th_TH
dc.year	2568	th_TH
dc.description.abstractalternative	Introduction Septic shock is a common condition in medical practice and is one of the causes of death. The use of corticosteroids to treat shock has become a standard treatment. However, there is still no clear consensus on how to discontinue corticosteroid therapy. Study design: This study is a prospective randomized trial in patients with septic shock who received vasopressors in combination with corticosteroids to treat the shock. The patients were divided into two groups: one group abruptly discontinued hydrocortisone, while the other group tapered the dose before discontinuation. The primary objective was to compare the rate of vasopressor re-initiation within 72 hours. Secondary objectives included comparing survival rates, length of hospital stay, and adverse drug effects. Results: A total of 44 patients with septic shock at Burapha University Hospital participated in the study (22 patients in the abrupt cessation group and 22 in the tapering group). The baseline characteristics of the patients were generally similar, except the abrupt cessation group had a significantly higher average age (75.23 ± 10.45 years vs. 64.36 ± 19.98 years, p = 0.031).The study found that the rate of vasopressor re-initiation within 72 hours was significantly higher in the tapering group compared to the abrupt discontinuation group (40.9% vs. 4.5%; p = 0.004). Howere, in-hospital mortality and 30-day mortality rates were not significantly different between the two groups (54.5% vs. 36.4%, p = 0.226 and 50% vs. 31.8%, p = 0.22, respectively).Regarding clinical complications, the abrupt discontinuation group had a significantly higher incidence of hypernatremia (59.1% vs. 27.3%, p = 0.033) and a higher incidence of hypokalemia (81.8% vs. 50%, p = 0.026). Conclusion: Abrupt cessation of hydrocortisone in patients with septic shock resulted in a significantly lower rate of vasopressor re-initiation within 72 hours compared to tapering. Although hypernatremia and hypokalemia were more frequently observed in the abrupt discontinuation group, no significant differences were found in in-hospital mortality or 30-day mortality rates.	th_TH