ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจกู้เงินนอกระบบในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด ๑๙ : กรณีศึกษาประเทศไทย

Abstract

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่สร้างผลกระทบต่ออการตัดสินใจกู้ยืมเงินนอกระบบสถาบันการเงิน และเพื่อศึกษาเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของระดับรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของบุคคลและระดับทักษะทางการเงิน กำหนดกลุ่มตัวอย่างใช้การสุ่มแบบความน่าจะเป็น (Probability Sampling) ด้วยวิธีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน โดยวิธีการแบ่งโควต้า (Quota Sampling) ตามระดับภูมิภาค ประกอบด้วยพื้นที่กรุงเทพมหานครและเขตปริมณฑล และ 6 ภูมิภาคทั่วประเทศ ทั้งนี้ การดำเนินการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างในแต่ละภูมิภาค ผู้วิจัยใช?เกณฑ์การสุ่มตัวอย่างในมิติรายได้ที่ได้รับซึ่งเป้นรายได้ก่อนเกิดการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา จำนวนทั้งสิ้น 900 ตัวอย่าง ผ่านการเก็บข?อมูลจากแบบสอบถามในช่วงอายุของผู้ตอบแบบสอบถามตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป ถึงอายุ 75 ปี ซึ่งผู้วิจัยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานในการทดสอบสมมติฐานด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ความถดถอยโพรบิท (Probit Regression Analysis) และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเสนพหุคูณ (Multiple Linear Regression Analysis) ณ ระดับความเชื่อมั่นที่ร้อยละ 95 เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรที่ทำการศึกษา ผลการวิจัยพบว่า ระดับรายได้เฉลี่ยต่อเดือน การมีเงินออม ระดับการศึกษา ผลกระทบที่มีต่อการประกอบอาชีพภายหลังจากการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนาในด้านการถูกพักงานโดยได้รับเงินเดือนน้อยลง การถูกพักงานโดยไม่ได้รับเงินเดือน การถูกเลิกจ้าง/ปลดออกจากงาน โดยได้รับเงินชดเชย การถูกเลิกจ้าง/ปลดออกจากงาน โดยไม่ได้รับเงินชดเชย การปิดกิจการ ยอดขายที่ลดลง ระดับความรู้ทางการเงินและพฤติกรรมทางการเงินมีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจกู้ยืมเงินนอกระบบ ในขณะที่ผลการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรระดับรายได้เฉลี่ยต่อเดือนกับระดับทักษะทางการเงินพบว่า ระดับรายได้เฉลี่ยต่อเดือนก่อนเกิดการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนามีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกันกับระดับทักษะทางการเงินของบุคคลผู้วิจัยมีความเห็นว่าการแก้ปัญหาหนี้นอกระบบในประเทศไทยจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องได้รับความร่วมมือจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้องผ่านนโยบายหรือมาตรการที่ต้องดำเนินการอย่างต่อเนื่อง โดยเน้นการให้ความรู้แก่ภาคประชาชนทางด้านทักษะทางการเงินและความรู้ด้านความสำคัญของการออมเงิน รวมถึงการพัฒนาระดับรายได้ให้เพียงพอต่อการดำรงชีพโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มบุคคลที่มีรายได้ต่ำอันเป็นกลุ่มที่มีแนวโน้มในการพึ่งพาเงินกู้นอกระบบสูงในยามที่เกิดการขาดสภาพคล้องทางการเงิน