https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/4730 2026-03-26T19:30:34Z 2026-03-26T19:30:34Z จันทร์จิรา พิลาแดง https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17696 2026-03-09T05:22:28Z 2567-01-01T00:00:00Z

Title: การเปรียบเทียบตัวแบบการพยากรณ์จำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตในประเทศไทย Authors: จันทร์จิรา พิลาแดง Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวแบบทางสถิติและตัวแบบการเรียนรู้ของเครื่องสำหรับการพยากรณ์จำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปี พร้อมทั้งศึกษาตัวแปรทำนายที่มีผลต่อจำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปี โดยใช้ข้อมูลรายเดือนตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2567 รวมระยะเวลา 154 เดือน ตัวแปรที่นำมาวิเคราะห์ประกอบด้วยตัวแปรตาม นั่นคือ จำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปี และตัวแปรทำนาย 5 ตัวแปร ได้แก่ จำนวนเงินเอาประกันชีวิต เบี้ยประกันภัยรับโดยตรง อัตราดอกเบี้ยนโยบาย สัดส่วนเงินให้กู้ยืมแก่ภาคครัวเรือนต่อ GDP และดัชนีราคาผู้บริโภคทั่วไป ตัวแบบที่นำมาใช้ในการศึกษาและเปรียบเทียบมีทั้งหมด 5 ตัวแบบ ได้แก่ ตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ ตัวแบบการถดถอยเกาส์เซียนผกผัน ตัวแบบการถดถอยต้นไม้ตัดสินใจ ตัวแบบการถดถอยป่าสุ่ม และตัวแบบการถดถอยแบบเอ็กซ์จีบูสต์ ทั้งในรูปแบบ Tree Booster และ Linear Booster โดยใช้ค่าคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย (RMSE) และร้อยละของค่าความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์เฉลี่ย (MAPE) เป็นเกณฑ์ในการประเมินประสิทธิภาพและความแม่นยำของตัวแบบ ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า ตัวแบบการถดถอยเอ็กซ์จีบูสต์ ในรูปแบบ Linear Booster ให้ผลการพยากรณ์ที่ดีที่สุด ทั้งในด้านความแม่นยำและความสอดคล้องกับลักษณะข้อมูล ในขณะที่ตัวแบบการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณให้ผลใกล้เคียงกัน แต่มีข้อจำกัดด้านทฤษฎี นั่นคือ ปัญหาสหสัมพันธ์ในตัวของส่วนเหลือ ซึ่งอาจกระทบต่อความน่าเชื่อถือของตัวแบบ ส่วนตัวแบบการถดถอยเกาส์เซียนผกผันแม้จะสามารถพยากรณ์ข้อมูลชุดใหม่ได้ในระดับหนึ่ง แต่ข้อมูลจำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปีไม่ได้มีลักษณะสอดคล้องกับการแจกแจงแบบเกาส์เซียนผกผันอย่างแท้จริง ในทางกลับกัน ตัวแบบการถดถอยต้นไม้ตัดสินใจและตัวแบบการถดถอยป่าสุ่มมีประสิทธิภาพต่ำ โดยมีค่า RMSE และ MAPE สูงมากในข้อมูลชุดทดสอบ ซึ่งแสดงถึงปัญหา Overfitting ที่ตัวแบบสามารถทำนายข้อมูลชุดฝึกสอนได้แม่นยำ แต่ทำนายได้ไม่แม่นยำเมื่อเจอกับข้อมูลที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ก่อให้เกิดการพยากรณ์ที่ผิดพลาดนอกจากนี้ การศึกษาความสำคัญของตัวแปรทำนายจากตัวแบบที่เหมาะสม พบว่า สัดส่วนเงินให้กู้ยืมแก่ภาคครัวเรือนต่อ GDP มีความสำคัญมากที่สุดและมีอิทธิพลในทิศทางตรงกันข้ามกับจำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปี ซึ่งหมายความว่า ยิ่งสัดส่วนเงินให้กู้ยืมของภาคครัวเรือนต่อ GDP สูงขึ้น จำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปีก็จะลดลง รองลงมาคือ เบี้ยประกันภัยรับโดยตรงและอัตราดอกเบี้ยนโยบาย ซึ่งมีอิทธิพลในทิศทางเดียวกันกับจำนวนกรมธรรม์ ในขณะที่ดัชนีราคาผู้บริโภคและจำนวนเงินเอาประกันมีอิทธิพลหรือมีความสำคัญน้อยกว่า จากผลการศึกษานี้ สามารถสรุปได้ว่า ปัจจัยทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะภาระหนี้ครัวเรือน มีบทบาทสำคัญต่อจำนวนกรมธรรม์ประกันชีวิตที่ทำใหม่ระหว่างปี ซึ่งสะท้อนถึงข้อจำกัดด้านการใช้จ่ายและการตัดสินใจซื้อประกันชีวิตของครัวเรือน อันสามารถใช้เป็นแนวทางในการวางนโยบายและออกแบบผลิตภัณฑ์ประกันชีวิตให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจและตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคในปัจจุบัน

2567-01-01T00:00:00Z พรรนิภา ศิริเพิ่มพูล จงกลณี จงอร่ามเรือง https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17690 2026-03-04T02:45:05Z 2552-01-01T00:00:00Z

Title: ประสิทธิภาพของสารเคอร์คูมินอยด์จากขมิ้นชันในการยับยั้ง Helicobacter pylori Authors: พรรนิภา ศิริเพิ่มพูล; จงกลณี จงอร่ามเรือง Abstract: จากการทดสอบประสิทะิภาพของสารเคอร์คูมินอยด์จากขมิ้นชั้นในการยับยั้งเชื้อ Helicobacter pylori ด้วยวิธี agar dilution พบว่าเคอร์คูมินอยด์สามารถยับยั้งการเจริญของ H.pylori ทั้ง 5 isolates ซึ่งเป็นเชื้อที่ไวต่อยา amoxicillin erythromycin และ tetracycline ได้ โดยมี ค่าความเข้มต่ำที่สุดสามารถยับยั้งได้เท่ากันคือ เท่ากับ 25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร เมื่อนำเคอร์คูมินอยด์ไปศึกษาประสิทธิภาพในการยับยั้งกิจกรรมของเอนไซม์ urease พบว่าเคอร์คูมินอยด์ในปริมาณต่ำสุดที่สามารถยั้บยั้งการเจริญของเชื้อได้นั้นสามารถยับยั้งกิจกรรมของเอนไซม์ urease จากเชื้อได้ และนำสารเคอร์คูมินอยด์ไปทดสอบฤทธิ์รวมกับยา erythormycin และ tetracycline โดยวิธี agar chequerboad titration พบว่า ฤทธิ์ระหว่างเคอร์คูมินอยด์กับ erythromycin และ tetracycline นัั้นเป็นแบบไม่ต่างไปจากฤทธิ์เดิมของสาร (Indifference) ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้ในการใช้เคอร์คูมินอยด์ร่วมกีบ erythormycin และ tetracycline เพื่อรักษาโรคติดเชื้อ H.pylori

2552-01-01T00:00:00Z อนุกูล บูรณประทีปรัตน์ https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17521 2025-11-04T01:31:11Z 2562-01-01T00:00:00Z

Title: ฟลักซ์และแหล่งที่มาของคาร์บอนอินทรีย์ในแนวหญ้าทะเลบริเวณ อ่าวคุ้งกระเบน จังหวัดจันทบุรี Authors: อนุกูล บูรณประทีปรัตน์ Abstract: การศึกษาปริมาณฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ในแนวหญ้าทะเล บริเวณอ่าวคุ้งกระเบนจังหวัดจันทบุรี จากการเก็บตัวอย่างในพื้นที่ทั้งหมด 2 ครั้ง คือ ฤดูร้อนและฤดูฝน ผลการศึกษาพบว่า ฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ในแนวหญ้าทะเลบริเวณอ่าวคุ้งกระเบน มีค่าอยู่ระหว่าง 70.06 – 188.35 mg/m2/day โดยฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ในบริเวณที่ไม่มีหญ้าทะเลปกคลุมมีปริมาณมากกว่าในบริเวณที่มีหญ้าทะเลปกคลุม และฟลักซ์ของคาร์บอนอินทรีย์ในฤดูร้อนมีปริมาณมากกว่าในฤดูฝน ในบริเวณที่ไม่มีหญ้าทะเลปกคลุม และบริเวณที่มีหญ้าทะเลปกคลุมน้อยกว่า 25% ส่วนในบริเวณที่มีหญ้าทะเลปกคลุม มากกว่า 75% ฟลักซ์ของสารอินทรีย์ในสองฤดูกาลมีค่าใกล้เคียงกัน จากการวิเคราะห์ค่าไอโทปเสถียรของคาร์บอนอินทรีย์ (13C) จากตัวอย่างตะกอนในตัวดักตะกอนในแนวหญ้าทะเลบริเวณอ่าวคุ้งกระเบน พบค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง -24.43 ± 0.07 ‰ และ -20.13 ± 0.45 ‰ โดยพบว่าแหล่งของตะกอนที่พบมีที่มาจากเศษซากของไม้โกงกาง บ่อเลี้ยงกุ้ง เศษซากแพลงก์ตอน และหญ้าทะเล ที่มีความแตกต่างกันทั้งในเชิงพื้นที่และเชิงเวลา Description: โครงการวิจัยประเภทเงินรายได้ส่วนงาน คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2562

2562-01-01T00:00:00Z แวววลี โชคแสวงการ สิทธิรักษ์ รอยตระกูล ผาณตา เอี้ยวซิโป จันทิมา จเรสิทธิกุลชัย https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/17495 2025-10-06T10:18:58Z 2561-01-01T00:00:00Z

Title: ฤทธิ์ทางชีวภาพของเปปไทด์ที่สกัดได้จากกากน้ำปลา Authors: แวววลี โชคแสวงการ; สิทธิรักษ์ รอยตระกูล; ผาณตา เอี้ยวซิโป; จันทิมา จเรสิทธิกุลชัย Abstract: กากน้ำปลาเป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้จากอุตสาหกรรมน้ำปลา ซึ่งมีมูลค่าตั้งแต่ยังคงมีสารอาหารที่มีคุณค่าสูง ในกระบวนการผลิตน้ำปลาในโรงงานอุตสาหกรรม โปรตีนจากปลาจะถูกย่อยให้มีขนาดโมเลกุลเล็กลงด้วยเอนไซม์จากระบบย่อยอาหารของปลา และเอนไซม์จากแบคทีเรียทนเค็มในบ่อหมัก จึงสามารถจัดเป็นโปรตีนไฮโดรไลเซทที่เกิดตามธรรมชาติได้ กากน้ำปลาแบ่งออกเป็น 3 ระดับชั้นคุณภาพ ตามระดับของน้ำปลาที่ผลิตและระยะเวลาในการหมัก ซึ่งทำให้โมเลกุลของเปปไทด์ในโปรตีนไฮโดรไลเซทมีขนาดแตกต่างกันด้วย งานวิจัยนี้สนใจศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของเปปไทด์จากกากน้ำปลาเพื่อนำไปสู่การเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์พลอยได้ โดยฤทธิ์ทางชีวภาพที่ถูกศึกษา ได้แก่ ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ความสามารถในการจับกับไอออนของโลหะ ฤทธิ์ลดความดันโลหิต ฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของจุลชีพ และฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็ง กากน้ำปลาถูกนำมาศึกษาวิธีสกัดที่เหมาะสมและวิธีแยกเปปไทด์ออกจากเกลือโดยใช้ gel-filtration chromatography ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าความเข้มข้นของโปรตีนในกากน้ำปลามีค่าลดลงตามระดับชั้นคุณภาพที่ลดลง อย่างไรก็ตาม ปริมาณโปรตีนไม่มีความสอดคล้องโดยตรงกับฤทธิ์ทางชีวภาพ กากน้ำปลาระดับชั้นคุณภาพที่ 1 มีความสามารถในการยับยั้งอนุมูล DPPH และยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ angiotensin-converting enzyme ได้ดีกว่าอีกสองระดับชั้นคุณภาพ โดยมีค่า IC50 เท่ากับ 0.32  0.02 mg/mL และ 0.99  0.40 mg/mL ตามล้าดับ กากน้ำปลาระดับชั้นคุณภาพที่ 2 มีความสามารถในการยับยั้งอนุมูล hydroxyl และจับกับไอออนของโลหะได้ดีที่สุด โดยมีค่า IC50 เท่ากับ 0.36  0.01 mg/mL และ EC50 เท่ากับ 1.00  0.12 mg/mL ตามลำดับ กากน้ำปลาระดับชั้นคุณภาพที่ 2 และ 3 แสดงคุณสมบัติในการยับยั้งการเจริญของแบคทีเรีย S. aureus, E. coli and X. oryzae pv. oryzae ได้บางส่วน อย่างไรก็ตามกากน้ำปลาทั้งสามระดับชั้นคุณภาพไม่มีแสดงคุณสมบัติในการยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็งตับชนิด HepG2 ทั้งนี้ โครงการวิจัยต่อเนื่องในปีที่สองจะมุ่งเน้นไปที่การแยกส่วนเปปไทด์ที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพตามคุณสมบัติของเปปไทด์ และมุ่งเน้นการทำบริสุทธิ์เปปไทด์เพื่อนำไปสู่การเพิ่มมูลค่าของกากน้ำปลาต่อไป

2561-01-01T00:00:00Z